Drucker

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak Için Tiklayin...]

Konu yukardaki linkte gectigi icin biraz derinden inceleyelim aslini dedim, interntte karsima bu cikti

-------------

Çırak yenidir. Önce ders verilir; “Bak esnaflık böyle olur, şöyle olunca böyle yaparsın, müşteri ‘bu çok pahalı’ deyince ‘ablacım kaliteli bunnar…bak’ deyip gösterirsin…bla bla bla…” daha sonra çırakla t.şak geçme zamanı gelir;
Önce iki sokak yukarıdaki fırına, sigara aldırmaya gönderilir. Pek tabi çırak fırından eli boş döner. Aynı zamanda fırıncının selamını getirir. Fırıncı her yeni çırakta bu olduğu için “Yeni çırağınız hayırlı olsun” mesajını gönderir.
Bir sonraki etap daha zorludur. Bu kez bakkala davul tozu alması için gönderilir. Ayrıca “Bak geçen sefer elin boş geldin bu kez böyle bişii istemiyorum” gibi tehdit vari bir üslup takınılır. Yavrum, yazık, çırağımız gider bakkala;
- Meraba amca. Ben aşagıdaki kunduracıdan geliyorum. Ustam yarım kilo davul tozu istiyo.
- (Pek tabi bakkal da çırağın yeni olduğunu anlar ve oyuna katılır) Ben de kalmadı yavrum bu sabah bitti. Bi de bak karşıda gazeteci var ona bi sor.
Çırağımız kafasında canlanan “Ulan bu davul tozu da ne ya?” sorusunu es geçerek, verilen görevi yerine getirme ciddiyetindedir ve gazeteciye girer;
- Amca ben aşaki kunduracıdan geliyorum. Yarım kilo davul tozu alıcaktım.
- Ahhha ahha… Yarım kilo ha?… Söle ustana İsmet amcada kalmamış davul tozu de, hayırlı olsun diyo de…
Bizim küçük kurban ümitsizliğe kapılmadan hemen yandaki, berbere, kuruyemişçiye, konfeksiyoncuya da sorar kendi tahminleriyle. Ama sonuç yine olumsuzdur.
Çırağımız boynunu büker ve çaresiz bi şekilde ustasının yolunu tutar;
- Usta… Her yere baktım yaa… Kimsede davul tozu kalmamış… Naapcaz yaa
- Oğlum acil lazım deseydin…
- Dedim usta yaa… Acil dedim yaa… Hemen lazım dedim… Allahınızı seviyosanız dedim…
- Sen bu çıraklığı yapamıcan galiba…
- Yaa usta yapıcam yaa… Valla yapıcam yaa… Ühüüüü
- İyi madem… Çok isteklisin sen… Aferin ben davul tozunu eve giderken alır geçerim. Şimdi şu parkın kenarındaki cami varya onun yanında mezar taşı yapan bi amcan var… Git ordan iki poşet minare gölgesi al gel…
- Tamam usta hemen… Şu parkın yanındaki cami di mi usta…
- Evet… Hadi çabuk!
- Tamam usta… Eee… Usta ne alcaktım ben…
- Oğlum! Senin aklın nerde! Minare gölgesi alcan… Unutma! Minare gölgesi… İki poşet…
- Tamam usta…
İşte bu örnekte gördüğümüz gibi, üçleme daha çok esnaflar arası pin pon maçına benzer. Her esnaf yeni bi çırak aldığında paslaşır gibi yukarıdaki üçlemeyi gerçekleştirir. Böylece gün boyunca işsizlikten boş oturan, sinek sallayan esnaf da kendine eğlence bulmuş olur. Tebessüm edecek sebeb bulmuş olur.
Akşam ezanı okununca “Allah bereket versin” deyip, dükkanın günlük kirasını bile çıkaramadığı güne şükrederek kapatır. Artık memurlar nasıl ay sonunu getirme mucizesini gösteriyorlar ise, bu bahsi geçen küçük esnaflarımız da bi şekilde yollarını bulup, tencerelerini kaynatıyorlar. Asıl mucize bu küçük insanların yaptığı şey işte.

profesör

evet drucker emeğine sağlık çok güzel ve bilimsel sağ ol.

leventusta

ben bu filmi bi yerden hatırlıyorum amaaa ))))))))))))))))))))

profesör

bu film unutulmaz levent usta çün kü bu bir hayat filmi

leventusta

herşeye rağmen unutulmuyor ve her anışta o gülümseme yapışıyor adamın suratına sağol be drucker ustam iidi tşklrr

mazmanoğlu

aynı olay benimde bir zamanlar başımdan geçmişti)

bir ustalar çırak alacağı zaman önce yemek yedirirmiş ona göre karar verirmiş
delikanlı yemeği hızlı yerse işinde başarılı yavaş yerse tembel olur diye yorumlanırmış.